असं पत्रात लिवा

तुम्ही सुखात समदी ऱ्हावा, असं पत्रात लिवा
कोन्या मेल्यानं तुम्हा कळीवलं, मी ठ़ुमकते रस्त्यावर
संशय माझा आला तुम्हा तर, नाही जाणार बाहेर
पाणी आणायला जाऊ का नको, असं पत्रात लिवा
शंभर रुपयांचा हिसाब मागता, मीच का एकलीनं खाल्ले
लाईटीचे वीस दिले, पाण्याचे तीस दिले, पंचवीसचे राशन आणले
दुधवाल्याचे पंचवीस दिले, असं पत्रात लिवा
पयल्यांदा आला रिकाम्या हातानं फुक्कटं झाली खेप
बेबी झाली मोठी, तिला आवडते गाण्याची ऐकायला टेप
आमी सगळ्यांनी ऐकू का नकोग्न, असं पत्रात लिवा
बाळाला आला ताप आणि खोकला, प्रायव्हटेला घेऊन गेले
शंभर रुपयाचे इंजेक्शन मारले, पाण्यातच पैसे गेले
त्याला जे. जे. ला नेऊ का नको, असं पत्रात लिवा
नारी मुक्तीच्या भरतात सभा, मिटींगला आम्ही जातो
तुझ्या बहिणीला मारतो नवरा, सगळ्याजणी धमकावतो
तिला सोडवायला जाऊ का नको, असं पत्रात लिवा
बेबीला आताशी शाळेला घातलंय, अभ्यास चांगला करते
आयाबायांनी शिकायला पायजे, वस्तीच अख्खी बोलते
मी बी शिकायला जाऊ का नको, असं पत्रात लिवा
जवापासनं तुमी गेला परदेशी, माजलेत इथं लफंगे
मिळून मिसळून राह्याचं सोडून, धर्माच्या नावावर दंगे
समद्या वस्तीला समजावू का नको, असं पत्रात लिवा
कोन्या मेल्यानं तुमा कळीवलं मी ठ़ुमकते रस्त्यावर
मिटींगला जाते, मोच्र्याला जाते, त्याविना कसं जगणार?
या तुमीबी साथ द्यायला, असं पत्रात लिवा

• मूळ हिंदी : शहनाज शेख व गीता महाजन
  स्वैर अनुवाद : नारायण सुर्वे